توفان برای نوازش شاخه‌ها نیست، برای امتحان ریشه‌هاست!

شاخه‌ها دیده می‌شوند اما ریشه‌ها چون در خاک پنهان‌اند و به ظاهر نادیدنی، هیچ‌کس متوجهشان نیست. وقتی نسیمی می‌وزد، همه به سرشاخه‌های درختان خیره می‌شوند و از لرزش برگ‌ها حضور نسیم را باور می‌کنند. وقتی نسیم شدیدتر می‌شود و شاخه‌ها خم می‌شوند همه در گوش یکدیگر نجوا می‌کنند که ببین چه باد تندی می‌وزد که حتی شاخه‌ها هم در مقابلش تعظیم می‌کنند. اما زمانی که توفان فرا می‌رسد و نهال‌های جوان و نوپا را از ریشه درآورده و درختان پیر و پوک را از کمر می‌شکند، تازه می‌فهمیم که ریشه داشتن چقدر مهم است و درخت ارزشمند درختی است که ریشه‌ای قوی‌تر و مقاوم‌تر داشته باشد.

اگر در زندگی‌تان نسیم‌های تند و ناملایم وزیدن گرفتند و روزگارتان را آشفته کردند، هرگز نگران نشوید و خود را نبازید. به خودتان بگویید توفان‌ها برای نوازش شاخه‌ها نمی‌وزند. برای این می‌آیند که استحکام و قوام ریشه‌ها را بیازمایند.

نکته‌ی طلایی این مطلب ما را متوجه بخش نادیدنی وجود خودمان و اطرافیانمان می‌سازد؛ همان بخشی که دیده نمی‌شود، اما مانند ریشه های یک درخت وجود دارد و به وقت توفان‌های سهمگین زندگی خود را نشان می‌دهد.

عصر حاضر روزگار غریبی است. عصر انفجار اطلاعات لقب گرفته و اطلاعات خاکی است که آگاهی روی آن رشد می‌کند. مردمان قرن بیست‌و‌یکم باید با انسان‌های قرون گذشته تفاوتی عظیم داشته باشند و باید در سطح آگاهی و شعور مردمان این قرن جهشی برجسته و بزرگ ظاهر شود، چرا که وسایل آگاه‌سازی و کسب اطلاعات در قرن حاضر بیش از همیشه‌ی تاریخ به ساده ترین شکل ممکن در دسترس همه‌ی دانش‌آموختگان است.

طبق پیش‌بینی اندیشمندان بزرگ، بشر امروزی باید از مرز ظاهر‌بینی گذشته و خردمند‌تر از هر عصر دیگری به دنیای معنویت و باطن و شعور درونی گرایش یافته باشد. اما انگار چیزی این میان گم شده و یا به غلط معنا شده که خیلی‌ها با وجود دسترسی به دنیای اطلاعات، بیشتر از آنکه به ریشه‌ها و باطن و قلب آدم‌ها نگاه کنند، خود را به ظاهر و پوسته ظاهری سرگرم کرده‌اند و اصلا هم متوجه نیستند که همه‌ی این زیبایی‌‌های ظاهری با اندک توفانی به هم می‌ریزد و آنچه بعد از هر توفان بزرگی برجا می‌ماند چیزی جز درختان محکم و ریشه‌دار نیست؛ درختانی که شاید در ظاهر زشت و نازیبا و ناخواستنی باشند، اما به دلیل ریشه‌دار‌بودن، باید بودنشان پذیرفته شود و سهمی بزرگ و در واقع بزرگ‌ترین سهم ارزشمند زندگی برای آن‌ها کنار گذاشته شود.

بنابراین فریب تبلیغات و زیبایی‌های ظاهری هنرپیشه‌های خوش‌ظاهر فیلم‌ها را نخورید که صاحبان این جلوه‌های درخشان در صحنه‌ی زندگی واقعی با اندک نسیم ناملایمی خم می‌شوند و با یک توفان کوچک، زلف‌های مصنوعی‌شان کنده شده و تنه‌های ظریف و شکننده‌شان دست از ایستادن برمی‌دارند و شکستن را برمی‌گزینند.

این مطلب شاید برای خیلی‌ها خوشایند نباشد، اما می‌گویند که عقاب موفقیت همیشه الزاما روی شانه‌های خوش‌تیپ‌ترین و خوش‌لباس‌ترین و خوش‌چهره‌ترین و زیباترین آدم‌ها نمی‌نشیند. اگر این آدم‌ها ریشه‌ی قوی و قدرتمندی نداشته باشند، طبیعت با آن‌ها مدارا نمی‌کند و با گذشت زمان توفان زندگی آن‌ها را به کناری افکنده و گوی پیروزی تنها در دستان کسانی جای می‌گیرد که شاید ظاهری زشت و ناخوشایند داشته باشند، اما به دلیل باطنی قدرتمند و محکم و مقاوم، لیاقت ماندگاری و پابرجایی و کامیابی را به کائنات ثابت می‌کنند.

اگر می‌خواهید همسری برای زندگی خود انتخاب کنید تا بتوانید به عنوان شریکی ماندگار تا پایان زندگی کنار شما باشد و شما را ترک نکند، بی‌جهت از همان ابتدا سراغ خوش‌ظاهران دمدمی‌مزاج و بی‌تعهد نروید، بلکه شرط اول خود را در انتخاب شریک، پایمردی و تعهد او به ماندگاری و استقامت حتی در مقابل سهمگین‌ترین حوادث و توفان‌های زندگی قرار دهید و این به زبان ساده یعنی دنبال یک انسان با‌ریشه و خوش‌باطن بگردید. بعد از اینکه شخص مقاوم و تکیه‌گاه مطمئن زندگی خود در روزهای توفانی را یافتید آنگاه خواهید فهمید که دیگر زیبایی ظاهری اهمیت چندانی ندارد و همین ریشه‌دار‌بودن و جانزدن در مقابل توفان‌ها و سیلاب‌ها و مصیبت‌های زندگی، زیباترین و ستودنی‌ترین ویژگی است که یک همسر می‌تواند داشته باشد.

افراد ریشه‌دار و محکم، شاید ظاهری نازیبا و ناخوشایند داشته باشند، اما مایه‌ی امید و دلگرمی همه‌ی مجموعه‌هایی هستند که می‌خواهند کارهای بزرگ را به انجام برسانند. اگر به پروژه‌های سنگین و کمرشکن در هر حوزه‌ای از جامعه دقت کنید، خواهید دید که ستون اصلی و تکیه‌گاه این پروژه‌ها شخص یا اشخاصی هستند که شاید از لحاظ شکل ظاهر، دلفریب و کامل نباشند، اما از لحاظ استقامت و پایمردی بی‌نظیر و یکتا هستند. آن‌ها همان کسانی هستند که وقتی یاران پروژه به روزگار سختی یکی‌یکی جا خالی می‌کنند و ناپدید می‌شوند، سرِپا می‌مانند و پروژه را به سلامت از سیل و توفان نابسامانی‌ها عبور می‌دهند. این اشخاص معمولا دیده نمی‌شوند. آن‌ها چون ریشه‌های نامرئی درختان هستند، کمتر به چشم می‌آیند. اما هستند و شما می‌توانید بودنشان را در قوام و استحکام ساختمان و چیزی که آن‌ها ساخته‌اند ببینید.

اگر در خانواده‌ای همه‌ی بچه‌های به سر و سامان رسیدند و به جایگاه ارزشمندی در اجتماع دست یافتند و توانستند نظر تحسین‌آمیز بقیه را به خود جلب کنند، بدون هیچ شک و تردیدی بدانید که پشت سر این بچه‌ها، خانواده محکم و ریشه‌داری قرار دارد که در توفان‌های مختلف روزگار نوجوانی و جوانی مانع از فرو‌افتادن و غلطیدن این اشخاص بر روی زمین شده است.

بنابراین اگر شما جزو آدم‌هایی هستید که با وزش اولین نسیم ناملایم در زندگی، گیسوانتان آشفته می‌شود و به هم می‌ریزید و در هم می‌شکنید، باید بلافاصله به اعماق وجود خود مراجعه کرده و سعی کنید ریشه‌های گمشده وجود خویش را پیدا کنید. درختان محکم و استوار جنگل، نه‌تنها از توفان‌های سهمگین و بزرگ نمی‌ترسند، بلکه استقبال هم می‌کنند! 

چرا که این سیلاب‌ها و توفان‌ها علف‌های هرز و بی‌ریشه را از خاک اطراف آن‌ها می‌کند و با خود می‌برد و فضا را برای رشد و صعود آن‌ها خلوت‌تر می‌سازد. شما هم اگر می‌خواهید صعود موفق‌آمیزتری را در زندگی تجربه کنید و در هر حوزه‌ای از زندگی به مدارج عالی‌تر دست یابید، هرگز از توفان نترسید و از آشفته‌شدن و به‌هم‌ریختن چهره ظاهر خود هراسی به دل راه ندهید. زیبایی واقعی در ریشه‌دار بودن و محکم سرجای خود ایستادن است!

این مطلب شما را به پذیرش و حتی استقبال از توفان‌ها و ناملایمات زندگی دعوت می‌کند و به شما می‌گوید که این توفان‌ها می‌آیند و حوادث ناگوار در زندگی رخ می‌دهند برای اینکه استحکام ریشه‌های وجود ما را تقویت کنند و ما را از پرداختن بی‌مورد به زیبایی‌های ظاهری بازدارند. پس این حوادث به ظاهر ناگوار را به عنوان یک نعمت و برکت بنگریم و سعی کنیم با تقویت ریشه‌ها و بنیه درونی خویش، خود را برای سختی‌های بزرگ‌تر آماده کنیم. اگر می‌خواهیم برای اطرافیان خود به صورت تکیه‌گاهی استوار و قابل‌اطمینان درآئیم باید از توفان‌ها نترسیم و از به‌هم‌ریختن ظاهر خود افسرده و دلسرد نشویم. این مقاله اهمیت ریشه‌های نادیدنی وجود‌مان را آشکار می‌کند.