ده توصیه طلایی فرزندپروری از دکتر احمد حلت

در دنیای پرشتاب امروز که هر روز با چالش‌های تازه‌ای در مسیر فرزندپروری روبه‌رو هستیم، گاه یادآوری اصول بنیادین و ساده‌ای که ریشه در روانشناسی تربیتی و تجربه زیسته والدین آگاه دارد، می‌تواند چون قطبی راهنما عمل کند. این مقاله مجموعه‌ای از ده اصل کلیدی را گرد آورده است؛ از حضور بی‌قیدوشرط کنار کودک و توجه مثبت به او گرفته تا پرهیز از مقایسه و نظارت بر دنیای دیجیتال. آنچه در پی می‌آید، نه یک دستورالعمل خشک، بلکه یادآوری نکاتی است که اگر به‌درستی به کار گرفته شوند، مسیر رشد فرزندانی با عزت‌نفس، مسئولیت‌پذیر و متعادل را هموار می‌سازند.

فرزندپروری آگاهانه: ده اصل برای رشد عزت‌نفس، مسئولیت‌پذیری و

 ارتباطی ماندگار

1ـ طوری رفتار کنید که بچه ها مطمئن باشند همیشه در دسترس و کنارشان هستید.

لازم نیست حتما یک روز کامل وقت کنار بگذارید و آنها را به پارک ببرید و با آنها فوتبال بازی کنید. کافی است هر وقت منزل می آئید چند دقیقه ای با آنها سروکله بزنید و درآغوششان بگیرید. بچه ها همین که مطمئن شوند پدرومادر کنارشان اند و از آنها حمایت می کنند،  ترس بی کسی و اضطراب تنهایی از وجودشان رخت می بندد و این امر برایشان مساله نمی شود.

2ـ بچه ها نیازمند توجه مثبت اند.

اگر آنها توجه مثبت را از خانواده خود دریافت نکنند، به جستجوی توجه منفی می روند. چرا؟

زیرا برای کودک ، جلب توجه حتی به روش منفی هم نوعی توجه محسوب می شود و بهتر از دیده نشدن است. به خاطر داشته باشید که باید با فرزندتان ارتباط برقرار کنید. نقاط قوت بچه ها را به یادشان بیاورید و تحسین کنید.

شما اولین تماشاچی شیرین کاری‌ها و ابداعات و نوآوری های آنها هستید. با تشویق استعدادهای خاص فرزندانتان بگذارید عزت نفس و اعتماد به نفس شان رشد کند. برای آنها این امکان را فراهم سازید تا بپذیرند در این دنیا موجودی منحصر به فرد و بی نظیر و یکتا هستند و با هیچ موجود دیگری قابل مقایسه نیستند.

3ـ به جای تنبیه از پاداش و تحسین استفاده کنید.

هر وقت کار خوبی انجام دادند از آنها تعریف و تمجید کنید. زمانی که کارهای خوب انجام ندادند میزان تشویق را کم کنید. به آنها نشان دهید که برایتان مهم اند و کارهای درستی که انجام می دهند ، برای شما ارزشمند است.

4ـ اگر قانون و خط قرمز و استانداردی را در خانواده به دیگران دیکته می کنیم، خودمان سرسختانه و بی قید و شرط این خط قرمزها را رعایت کنیم.

بچه ها از حرف های ما یاد نمی‌گیرند. این رفتار ماست که آنها یاد می گیرند. هرکاری که انجام می دهند را تقلیدی از رفتار و گفتار خود بدانید. به خاطر داشته باشید اگر شما کار بدی انجام می دهید، در واقع به بچه ها گفته اید که حق دارند مثل شما نادرست عمل کنند. افکار و باورهای خود را و همینطور رفتار خود را جلوی بچه ها کنترل و مراقبت کنید.

5ـ محدودیت هایی که برای بچه ها تعریف می کنید طوری باشند که برای بچه درجه آزادی و جای بازی داشته باشد.

محدودیت ها باید به گونه ای مرزبندی شوند که بچه ها احساس کنند برای اراده و تصمیم آنها هم سهمی وجود دارد. برایتان مهم نباشد که همه چیز صددرصد کامل اجرا شود. بگذارید بچه ها درون محدوده تعیین شده خطا کنند. فرصت اشتباه کردن را به بچه ها بدهید. آنها در طول عمر خود بالاخره باید روزی خطا کنند و نتیجه تلخ آن را ببینند. بگذارید این تجربه زیر نظارت شما اتفاق بیافتد.

6ـ از بروز واکنش های هیجانی در مقابل کودکان خود خودداری کنید.  

ابراز واکنش های هیجانی نظیر خشم، مسخره کردن و طعنه زدن ، وقتی فرزندتان قادر به کنترل ذهن و رفتار و ارائه پاسخ درست نیست ، فقط باعث می شود احساس او بدتر شود. برای اینکه فرزندتان حواسش جمع تر شود ، از توصیه های لطیف مثل «دقت کن بابا» یا « حواستو جمع کن مامانم» استفاده کنید. بچه ها را کپی کوچک شده خودتان تصور کنید.

7- هرگز خواهر و برادرها و یا بقیه بچه های فامیل را با فرزندتان مقایسه نکنید.

تحریک به تلاش به واسطه رقابت باعث می شود تا این عادت بقیه زندگی همراه فرزندتان بماند و باعث بروز مشکلاتی در خانواده شما گردد. بگذارید بچه ها حس کند که شما آنها را صرف نظر از هر طوری که هستند یکسان دوست دارید.

8 ـ استفاده از اینترنت فرزندتان را به دقت نظارت کنید.

هر چه فرزندتان در اینترنت بیشتر غرق شود فاصله او با شما و خانواده بیشتر می گردد. اینترنت دنیای خوبی برای بزرگ شدن بچه ها نیست. این موضوع شامل موبایل های هوشمندی که به اینترنت وصل می شوند نیز می شود.

9 ـ بپذیرید که زمانه شما با دوره و زمان الان فرزندانتان فرق می کند و بچه ها سبک زندگی متفاوتی را ترجیح می دهند.

با این وجود سعی کنید ایام با هم بودنتان را قربانی جبر زمانه نکنید و برای حفظ رابطه خود با فرزند ، گفتگوهای آخر شب و آخر هفته را از دست ندهید.

10ـ اگر بچه شما سرکشی می کند و سربه راه نیست ، هرگز و هیچ وقت تسلیم نشوید. 

با حمایت مناسب والدین ، حتی بدرفتارترین و کج خلق ترین بچه ها هم به انسان هایی شریف و بی نظیر تبدیل می شوند.