طلای کثیف را بشناسید و قدرش را بدانید!

تحریریه موفقیت : در دنیایی که هر روز کوه‌هایی از زباله تولید می‌کنیم و هر شب آنها را از جلوی چشم‌مان پنهان می‌سازیم، کمتر کسی توقف می‌کند تا فکر کند این «مواد دورریختنی» واقعاً چه هستند. ما عادت کرده‌ایم به تفکیک نکردن، به مصرف بی‌رویه، به خریدهای بسته‌بندی‌شده و به سطل‌هایی که پر می‌شوند و خالی می‌شوند بدون آن که بدانیم مقصد نهایی‌شان کجاست. این متن دعوتی است برای تغییر نگاه. نه فقط نگاه به «زباله»، که نگاه به خود زندگی و چرخه مصرف. چون اگر خوب بنگریم، آنچه دور می‌ریزیم، درواقع بخشی از داشته‌هایمان است که آن را نمی‌بینیم. و اگر خوب مدیریت کنیم، نه تنها باری از دوش محیط‌زیست و شهرداری برداشته‌ایم، که منبعی تازه برای زندگی و اشتغال آفریده‌ایم. پیش از آن که ازین متن گذر کنید، یک بار به سطل زباله‌ی کنار دستتان نگاه کنید. آنچه درون آن است، طلاست. طلایی کثیف، بله. اما طلا.

من آشغال نیستم!

من آشغال نیستم، نه تنها آشغال نیستم، غذای خوبی هم هستم و ماده اولیه بسیاری چیزها، من یعنی: پلاستیک، شیشه خالی، مقوا، بطری، قوطی، کاغذ باطله، پوست بادام و گردو.... پوست هندوانه، موز و پرتقال.... خرده نان و استخوان سفره.... حتی مچاله دستمال کاغذی و ته سیگار....

اینها همه چیز هستند، اما زباله نیستند، انصافاً کدام یک از اینها ذاتاً زیادی و مزاحم اند؟

من نه تنها آشغال نیستم که طلا هستم (بعضی می گویند طلای کثیف) تمیزم کنید و استفاده های دیگر و مناسب ببرید.

همه ی انواع من قابل استفاده مجدد، باز تولید و تبدیل به چیز دیگر و می تواند مصرف شود.

از بدترین آن مثلا ته سیگار (بگذریم که مصرف سیگار کلاً خطاست).

یا کثیف ترین آن مچاله دستمال کاغذی، هم می توان مثلا برای درست کردن پاکت گچ و سیمان، گلدان و ظرف کود.... استفاده یا همراه با کاغذهای باطله، پس از پالایش و خمیر، کاغذ و مقوا.... تهیه کرد.

پوست گردو و پسته بادام را با اضافه کردن مواد چسبنده، خرد نموده از آن تخته، فیبر و.... یا مستقیماً برای سوخت کود استفاده کرد، حتی تفاله چای و میوه و پوست آنها می تواند به صورت کود و کمپوست، غذای مفیدی برای باغ و گیاه باشد.

پوست هندوانه، خربوزه، خیار و موز.... همراه علوفه، غذای عالی و آلی برای دام است ، که امروز چقدر کمبود داریم، یا زیر خاک کردن آن برای تقویت ریشه درخت....

نان این متاع ارزشمند، چرا دور ریز داشته، دور ریخته شود؟ و اگر به دلیلی وجود داشت می تواند بصورت دانه به مصرف طیور برسد، چنانکه استخوان سفره غذای حیوانات و پودر آن مغذی گیاه....

پس من زاید، مانع و آشغال نیستم که دور بریزید و محیط را خسته و آلوده کرده و زحمت فراوانی هم برای شهر و شهرداری باشد.

این همه پلاستیک و بطری را بعضی در طبیعت و آبها رها می‌کنند که نفس طبیعت را گرفته، چشم‌اندازهای بسیار زشتی بوجود می آورد.

من آشغال نیستم در این شرایط اشتغال زا هم هستم، مرا دفن نکنید، مرده را دفن می کنند من زنده و مفید هستم:

سخن پایانی

۱- تا می توانید دانایی به خرج داده (مثل گذشته‌ها) از ریخت و پاش، مصرف زدایی و اسراف بپرهیزد و تولید این مواد و مصرف آن را به حداقل برسانید.

۲- با نظارت مسئولین بهداشت و دقت، بسیاری مواد در فروشگاه ها، مثل گذشته به صورت فله ای ارائه شود: ماست، پنیر، عسل، مربا و خیارشور،.... حبوبات.... در 

ظروف خانگی همراه مشتری قرار داده شود تا کالا ارزان تر، اقتصادی تر، و منطقی تر (بدون سطل و شیشه و ظرف اضافی) به مصرف برسد.

نویسنده : دکتر حسین صرافی - استاد دانشگاه اصفهان