
توانا بُود هر که تمرین کند!
تغییرات پایدار با تصمیم ساخته نمیشوند؛ با تمرین ساخته میشوند
سال جدید هم از راه رسید. کمکم آدمها به درون خودشان برمیگردند، قولهایی که یکسال پیش به خودشان دادند بهخاطر میآورند، داستانها و اتفاقات یکسال گذشته را مرور میکنند و خواهناخواه آخر این مرور، یکسال گذشته را ارزیابی میکنند: «سال خوبی بود؟ سال بدی بود؟ سال شما چطور گذشت؟» هر قدر هم که سال گذشته را خوب و پرانرژی و موفق گذرانده باشیم، جاهایی بوده که خسته شدهایم، به چالش خوردهایم، نگران شدهایم، در میانه راه ایستادهایم یا شاید حتی تسلیم شدهایم. داستان اینجاست که وقتی ما اول هر سال با ذوق و شوق برنامههای بلند و بالا و اهداف ایدهآل برای سال بعد میریزیم به چند نکته توجه نمیکنیم. در این مقاله در مورد نکاتی صحبت میکنیم که برای ارزیابی یکسال گذشته و برنامهریزی برای سال پیشِرو میتوانند به ما کمک کنند.
شاید خودمان متوجه نبودیم که چقدر سریع ماه پشت ماه آمد و رفت؛ گاهی آنقدر سریع که حتی وقت نکردیم برایش برنامهریزی کنیم. گاهی فراموش کردیم که هدفهایمان چه بودهاند. گاهی که نه، بیشتر از گاهی، به وظایفی که برای خودمان مقرر کرده بودیم عمل نکردیم. شاید حس تنبلی است یا شاید کمالگرایی. شاید آنقدر مشغولیم که وقتی برای آرزوهایمان نمانده، شاید هم آرزوهایمان آنقدر قوی نبودهاند که بتوانند ما را با خودشان همراه کنند.
لازم است در مورد این موضوع بسیار مهم توضیح بدهم که: «زندگی یک حرکت با شتاب متغیر است». شتاب به معنای تغییرات سرعت است؛ تصور کنید در جادهای در حال رانندگی هستید؛ در صورتی که جاده صاف و بیمانع باشد، ماشین دیگری در جاده نباشد، هوا صاف و آفتابی باشد، ماشین شما هیچ مشکلی نداشته باشد و شما در پرانرژیترین حالت ممکن باشید، ممکن است بتوانید با یک سرعت ثابت این مسیر را شروع کنید و تا آخر مسیر با همین سرعت پیش بروید. در صورتی که بر فرضمحال چنین حرکتی ممکن باشد، شتاب شما صفر است. چون همانطور که گفتیم سرعت شما هیچ تغییری نکرده و شتاب به معنای تغییرات سرعت در یک زمان مشخص است.
اما میدانید که این اتفاق تقریبا غیرممکن است. از زمانی که شما ماشین را روشن میکنید تا زمانی که به مقصد برسید، چندین و چندبار پدال گاز را میفشارید و پایتان را برمیدارید و بهجای آن ترمز را فشار میدهید. پیچهای جاده، ماشینهای دیگر، موانع، چراغ قرمزها، تغییرات آبوهوایی یا حتی سلامت ماشین و حال و حوصله شما، همه بر روی سرعت تاثیرگذار هستند. پس با این همه تغییر سرعت، شما یک حرکت شتابدار دارید و زندگی دقیقا به همین شکل است، یک حرکت شتابدار.
حالا چرا این داستان فیزیکی را تعریف کردم؟ کجای زندگی و برنامهریزیهایمان میتوانیم از این قوانین فیزیک استفاده کنیم؟ روزهایی که به گذشتهمان فکر میکنیم و حسرت میخوریم که چرا منظم نبودم؟ چرا چندماه از سال را بیانگیزه گذراندم؟ اگر در این روزها کار کردهبودم و با یک روتین ثابت و مشخص جلو رفته بودم الان کجای مسیر بودم؟ چرا روزها و ماههای اول سال را با این همه انگیزه و انرژی شروع کردم و ناگهان از پا نشستم؟ همه این فکرها، سرزنشها و توبیخهای خودمان، درواقع نشان میدهند که ما از زندگی انتظار داریم که یک حرکت با شتابثابت باشد. انتظار داریم که همیشه و هر روز با بالاترین بازدهی، بدون خستگی و ناامیدی حرکت کنیم و هیچگونه خللی در این حرکت بهوجود نیاید.
در حالی که زندگی واقعی همین بالا و پایین شدنهاست؛ همین که خسته شویم، از حرکت بایستیم و آنقدر این روند تکرار شود که یاد بگیریم چگونه پس از هر شکست دوباره بلند شویم و مسیر را ادامه دهیم. صددرصد کار آسانی نیست، اما یکی از ویژگیهای انسانهای موفق و قدرتمند این است که درک صحیح و معقولی از شرایط خودشان دارند؛ انتظارات عجیب و غریب از خودشان ندارند و در صورتی که حال خوبی نداشته باشند، میدانند که باید این حال را بپذیرند و با تکنیکهایی که برای آنها جوابگو است حال خودشان را خوب کنند و باز هم به بازدهی بالا برسند.
پس لحظاتی که خودمان را بابت گذشتهمان توبیخ میکنیم یا حتی صرفا به دلیل فراز و نشیبهای طبیعی به سالی که گذشته برچسب «سال بد» میزنیم، فراموش نکنیم که زندگی یک حرکت با شتاب متغیر است.
تغییرات پایدار با تمرین ساخته میشوند نه با تصمیم!
حالا که نگاه واقعبینتر و صحیحتری نسبت به مسیر پیدا کردهایم، میتوانیم به شکل صحیحتری به آینده نگاهکنیم. انتظارات بیشازاندازه بزرگ که یکشبه ما را به قهرمان تبدیل میکنند را کنار بگذارید. شما یکشبه تغییر نمیکنید. اگر هر شب ساعت ۲ نیمهشب میخوابید و ساعت 10 صبح از خواب بیدار میشوید، نمیتوان انتظار داشت که از فردا صبح سحرخیز شوید و تا آخر عمرتان صرفا بهخاطر تصمیمی که الان گرفتهاید ساعت 5 صبح از خواب بیدار شوید.
تغییرات پایدار با تصمیم ساخته نمیشوند، بلکه با تمرین ساخته میشوند. اگر قصد دارید که در سال جدید سحرخیز شوید، تمرینات سحرخیزی را باید از همین الان شروع کنید. توپ سال تحویل، معجزهگر نیست؛ شما همان آدمی که بودید باقی میمانید؛ پس اینکه تصمیم بگیرید که تغییر کنید کافی نیست، مگر اینکه آهسته و پیوسته برای تغییر تمرین و تلاش کرده باشید.
فراموش نکنید که برای برنامههای پیشرو باید با صبر و آرامش عادتهای خوب را در خود نهادینه کنید و تغییرات پایداری را برای سال جدید ایجاد کنید. از هر نوع تصمیم هیجانی و غیرواقعی خودداری کنید و از این سوال کمک بگیرید:
«کوچکترین کاری که میتواند همین حالا به رشد من کمک کند چیست؟»
برای برنامههای سال جدید این دو اصل بسیار مهم را مد نظر قرار دهید:
1. زندگی یک حرکت با شتاب متغیر است؛ پس اگر بعضی جاها سرعت کم میشود به خودتان حق بدهید.
2. تغییرات بزرگ و پایدار مانند خانههایی هستند که آجرهای آنها عادتها و اقدامهای کوچک هستند.
بهترین راه برای ایجاد تغییرات پایدار ، بازگشت به درونِ خود است. با خودمان خلوت کنیم، خودمان را بهتر بشناسیم و روزبهروز و بیشتروبیشتر به اهداف و آرزوهایمان نزدیک و نزدیکتر شویم.


برخیز و همه چیز را از نو شروع کن!

مهربانی با پانزده حرکت ساده

تحلیل فیلم از بخارست تا تهران
