ثبت نام | کاربر گرامی خوش آمدید!

سرمقاله

هدیه دادن به جهان هستی

سرمقاله-مجله موفقیت شماره331

پرونده این شماره مختص زوج های نازنینی است که تصمیم گرفته اند از خود یادگاری به جای نگذارند. این خانواده ها به چند گروه تقسیم می شوند و توجیه شان برای این امر، این است...

که مگر خودمان چه گلی به سر دنیا زدهایم! و گروه دیگر میگویند برای آوردن فرزندی به جهان باید آماده و مهیا باشیم و تا قبل از اینکه بستر لازم مهیا نشود، حاضر نیستیم انسان دیگری را قربانی کنیم.

یاران عزیزم!

استدلال زوجهایی که اینگونه میاندیشند، از یکجنبه میتواند درست باشد؛ چون بسیاری از فرزندان ناخواسته، سرانجام خوشی پیدا نکردهاند. روانشناسان معتقدند ما وقتی میتوانیم فرزندی را به جهان دعوت کنیم که ازنظر روانی، مادی و اجتماعی آمادگی آن را داشته باشیم. اما مسئله زایش امروزه در جهان با یک بحران روبهرو شده است. رشد منفی جمعیت در دنیا بسیاری از حکومتها را بر آن داشته است که چارهای برای این معضل بیندیشند و برای جلوگیری از انحطاط جمعیت بستههای تشویقی ارائه دهند. یک روز در کشور ما «شعار فرزند کمتر، زندگی بهتر» بر درودیوار شهر آذین بسته شده بود و عمل وازکتومی یا جلوگیری از باروری مردان، رایگان انجام میشد. اما امروز سیاست دولتمردان 180 درجه تغییر کرده و تشویق به تعداد بیشتر فرزندان به یک استراتژی رسمی دولتی تغییر جهت یافته است. آنچه دولتها را به این رویکرد متمایل میکند، افزایش سن جامعه و کاهش نسل جوان است که معضلات و ناتوانیهای مختلفی را در جامعه به‌‎دنبال دارد. درواقع امروزه کشورهایی که پیر هستند، از انواع خدمات رفاهی و پیشرفتمدار محرومند.

مالتوس، اقتصاددان بزرگ انگلیسی، اقتصاد را به نانی تشبیه میکند که هرچه جمعیت بیشتر میشود، سهم استفادهکنندگان کم میشود و معتقد است افزایش جمعیت موجب فقر و مانع توسعه است.

مالتوس میگوید جمعیت بهصورت تصاعد هندسی افزایش مییابد؛ درحالیکه رشد مواد غذایی بهصورت تصاعد حسابی انجام میگیرد. این نظریه را میتوان اینگونه نقد کرد که یک انسان از بدو تولد تا 18سالگی مصرفکننده است، اما از 18 تا 60 سالگی میتواند مولد باشد؛ یعنی انسان چندبرابر زمان مصرف، تولیدکننده است.

عزیزان دل!

یافتههای تجربی و دادههای جدید به ما نشان میدهد از سال 1960 تا امروز هرجا که جمعیت زیاد شده، درآمد سرانه هم افزایش یافته است. در یک جمله، اگر مدیریت بهینه اقتصادی در کشور جاری شود، جمعیت زیاد عامل بیکاری و فقر نیست. اما نگارنده بهصراحت میگوید با وجود همه رنجها و سختیها در مسیر زندگی، باز هم داشتن فرزند شیرین است و به زحمتش میارزد. کاش کشور ایران با اینهمه منابع مادی و معنوی به نقطهای از آرامش و موفقیت برسد که دیگر هیچ زوجی بهخاطر دغدغههای مادی و معنوی مانع آوردن فرزندان خود و هدیهدادن آنها به جهان هستی نباشد.

در پایان شما را به مطالعه پروندهای که همکارانم درباره خانوادههای دونفره تهیه کردهاند، دعوت میکنم.

شاد و پرتوان باشید

احمد حلت

(+×) یعنی مثبتاندیشی را چندبرابر کنیم

تعداد بازدید: 385 تاریخ بروز رسانی: سه شنبه 29 تیر ماه 1395
  ارسال به دوستان
امتیاز کاربران:

اشتراک گذاری

نظری ثبت نشده است

فرم ثیت نظر

سبد خرید

تعداد: 0
قیمت: 0  ریال

تمام حقوق این سایت متعلق به مجله موفقیت می باشد.