ثبت نام | کاربر گرامی خوش آمدید!

سخن سردبیر

قدر دیرآمدن زلزله‌ها را بدانیم، قبل از اینکه دیر شود!

سخن سردبیر مجله موفقیت 362

یکی از خانم دکترهای بسیار نخبه و باهوش که الان در خارج از کشور دوره تخصص را می‌گذراند، نقل می‌کرد: «سال‌ها قبل که در ایران پزشکی عمومی می‌خواندم، روزی که استاد نتایج امتحان را برایمان می‌خواند، نمره من از بقیه افرادی که کمتر از من درس می‌خواندند، کمتر شده بود! با تعجب همان‌جا جلوی جمع اعتراض کردم. استاد در جوابم گفت: «درست است که شما نمره کتبی آزمونتان بالاتر از بقیه است و تمام پروژه‌ها را هم عالی به انجام رسانده‌اید و حتی از دل این پروژه‌ها چند مقاله علمی معتبر هم استخراج کرده‌اید....

قدر دیرآمدن زلزلهها را بدانیم، قبل از اینکه دیر شود!

یکی از خانم دکترهای بسیار نخبه و باهوش که الان در خارج از کشور دوره تخصص را میگذراند، نقل میکرد: «سالها قبل که در ایران پزشکی عمومی میخواندم، روزی که استاد نتایج امتحان را برایمان میخواند، نمره من از بقیه افرادی که کمتر از من درس میخواندند، کمتر شده بود! با تعجب همانجا جلوی جمع اعتراض کردم. استاد در جوابم گفت: «درست است که شما نمره کتبی آزمونتان بالاتر از بقیه است و تمام پروژهها را هم عالی به انجام رساندهاید و حتی از دل این پروژهها چند مقاله علمی معتبر هم استخراج کردهاید، اما یک ضعف بزرگ داشتهاید و آن این بود که در چشم نبودید؛ یعنی ساکت و بیصدا سرتان به کار خودتان بود و متوجه نبودید که شاگرد زرنگ و فعال باید در کلاس پرسروصدا بوده و در بحثها مشارکت داشته باشد و همه جا دیده شود. علت کمشدن نمره شما دیدهنشدن شماست!»

البته بگذریم از اینکه این خانم دکتری که علاقهای به خودابرازی نداشت، الان جزو متخصصین برتر رشته خود محسوب میشود، اما جملهای که آن استاد محترم هم گفت، آنقدرها پرت و بیراه نبود؛ وقتی موضوعی دائم جلوی چشم باشد و با سروصدا حضور خود را گاه و بیگاه اعلام کند و در همه تصاویر و صحنهها باشد، این امتیاز را پیدا میکند که توجه بیشتری را بهسمت خود جلب کند و منابع و امکانات بیشتری را به خود اختصاص دهد.

غرض از نوشتن این سرمقاله اشاره به زلزله اخیری بود که هفته پیش در غرب کشورمان رخ داد و هزاران خانواده را عزادار و مصیبتزده و از استحکام سقف و دیوار خانههای خود مایوس و آواره چادر و بیابان و خیابان کرد. اینکه زلزلهای با شدت بالای هفت ریشتر بهصورت غیرمنتظره کانون خود را روی مناطق نسبتا محرومی قرار داده، حرف جدیدی نیست. کانون زلزله حق دارد هر جایی از کره زمین را بهعنوان مرکز لرزش خود قرار دهد و این حق زمین است که برای رسیدن به تعادل هر تغییری را که لازم است، در پوسته و لایههای درونی خود اعمال کند؛ اما نکته اینجاست که این زلزلهها اگر با فواصل زمانی کمتر و زودبهزود میآمدند شاید میزان تلفات و رنج و عذابی که نصیب زلزلهزدگان میشد بسیار کمتر از حالا بود.

تعجب نکنید؛ اما ما متاسفانه عادت داده شدهایم که مصیبتهایی را که با فاصله زمانی چندساله میآیند، بیاهمیت بپنداریم و بیشتر به تکانشها، لرزشها و شبهبحرانهایی توجه کنیم که جلوی چشممان هر روز تکرار میشوند و در خودنمایی از بقیه پرتلاشترند و خلاصه کلام خود را بیشتر از بقیه نشان میدهند.

اگر میبینید در کشورهایی مثل ژاپن، ساختمانها در مقابل زلزلههای بالای هفت ریشتر کاملا مقاومند و در موقع زلزله، ماندن در خانهها امنتر از فرار به خیابان است، دلیلش فقط برنامه‏ریزی و استانداردهای سختگیرانه و حسابشده و مجازات شدید افراد کمکار و بیتعهد نیست؛ بلکه تعداد بالای زلزلههایی که در هر سال میآیند و میلرزانند و میروند، هم تاثیرگذار است.

شاید این آرزو غیرمنطقی و غیرانسانی به نظر برسد، اما اگر از همین فردا تعداد زلزلهها بیشتر شود، شک نکنید که بسیاری از پروژههای غیرضروری و طرحهای جاهطلبانه و بیفایده کنار گذاشته میشود و بخش زیادی از بودجه و تمرکز و وقت و تلاشها معطوف تقویت سازهها و زیرساختها و آمادهسازی تیمهای امدادرسان خواهد شد. اینکه خالق هستی به ما رحم میکند و هر چند سال یکبار زلزلهای را به سراغمان میفرستد، ظاهرا به جای اینکه نعمت تلقی شود و از این فرصت بینابین بهعنوان هدیهای الهی برای بازسازی و تقویت و آمادهسازی استفاده شود، بهعنوان بهانهای برای فراموشی مصیبتهای قبلی تلقی شده و مصیبتهای تلخ با چند روز سوگواری و نمایش همدردی تمامشده قلمداد میشوند.

شاید اگر زلزلههای بزرگ پنجاه سال اخیر طبس، رودبار، بم، کرمانشاه و ... را اتفاقاتی ببینیم که در پنج هفته پشت سر هم رخ میدهند، مسلما نگرش و شیوه برخوردمان با این مصیبت دلهرهآور فرق میکرد و دیگر مثل الان مسئله زلزله را (مثل قبلیها) فراموششده تلقی نمیکردیم. به نظر میرسد مشکل اصلی فقط این است که این اتفاقات گاهگاه رخ میدهند و به همین دلیل در دید نیستند و زود فراموش میشوند!

اما اصول و مبانی موفقیت میگوید که این نگرش سرویسدهی بهتر به کسانی که بیشتر نق میزنند و در دید هستند، نگاهی بسیار مخرب است و هر چه سریعتر باید دگرگون شود. نظر شما چیست؟

تعداد بازدید: 757 تاریخ بروز رسانی: دوشنبه 29 آبان ماه 1396
  ارسال به دوستان
امتیاز کاربران:

اشتراک گذاری

نظری ثبت نشده است

فرم ثیت نظر

سبد خرید

تعداد: 0
قیمت: 0  ریال

تمام حقوق این سایت متعلق به مجله موفقیت می باشد.